Amsterdam Bullewijk

Toen Bullewijk nog vooral bestond uit leeglopende jaren ’80‑kantoren en straten waar meer werd gereden dan gewerkt, kwam ik er wonen. Ik was een van de eerste nieuwe bewoners in een gebied dat net begon te kantelen: de oude structuur stond nog overeind, maar de sloophekken stonden al klaar.

In tweeënhalf jaar fotografeerde ik een wijk die tegelijk bestond en verdween. Eerst de laatste restanten van het oorspronkelijke Bullewijk ten noorden van Ikea — het eigen, wat rafelige karakter dat nooit helemaal in zakelijke termen te vangen was — daarna het steeds dominantere landschap van afbraak, zand, kranen en hoogbouw in wording.

De beelden zijn geen zakelijke registratie van stedelijke vernieuwing, maar een persoonlijke blik op een buurt in transitie. Toen het oude Bullewijk definitief verdween kantelde het project: wat resteerde was een bouwplaats, geen buurt meer — en precies daarom eindigt de serie op het moment dat de oorspronkelijke plek werd overschreven door de nieuwe stad.